• Słownictwo klerykalne, występuje we wszystkich religiach; w każdym Kościele i związku wyznaniowym. Obejmuje ono terminy związane m.in .z hierarchią, obrzędami oraz np. paramentów liturgicznych i wyposażeniem świątyń. Słowo „kler” (duchowieństwo) odnosi się do ogółu osób pełniących funkcje religijne i przewodniczących wspólnotom. Poza katolickim jest także kler prawosławny. W protestantyzmie nie ma „kleru” w katolickim rozumieniu; obowiązuje zasada powszechnego kapłaństwa wszystkich wierzących, a rolę przywódców duchowych pełnią pastorzy. W związkach wyznaniowych spoza chrześcijaństwa formy organizacji duchowieństwa (kleru) różnią się diametralnie tzn. od ściśle zhierarchizowanych struktur, aż po całkowity brak wyodrębnionej warstwy duchownych.
• Słownictwo klerykalne można nazwać słownictwem zawodowym. To zestaw słów i zwrotów używanych w konkretnym środowisku zawodowym i w danej branży. Żargon zawodowy, nazywany gwarą zawodową lub profesjolektem to specyficzna odmiana języka, na którą składają się głównie słownictwo i wyrażenia używane przez ludzi tej samej profesji. Żargon zawodowy pomaga w szybkiej wymianie myśli i omawianiu zadań, ale osoby z zewnątrz często go nie rozumieją. Żargon kapłański (profesjolekt lub socjolekt duchowieństwa) to specyficzna odmiana języka używana przez księży w kontaktach nieoficjalnych, za zamkniętymi drzwiami. Służy on opisywaniu obowiązków duszpasterskich za pomocą unikalnych określeń. W przeciwieństwie do slangu, który jest celowo niezrozumiały dla ogółu społeczeństwa, żargon duchownych nie ma na celu ukrywania treści przed otoczeniem, lecz jest naturalnym efektem wspólnej pracy i specyfiki stanu kapłańskiego.
WSKAZANIE • z adresu mailowego należy korzystać wyłącznie w celach zgodnych z obowiązującymi przepisami prawa