Słownictwo pastoralne to zbiór pojęć związanych z duszpasterstwem, czyli praktyczną działalnością Kościoła, jak i opieką nad wiernymi. Obejmuje ono terminy z zakresu teologii praktycznej, liturgii i formacji, realizacji misji nauczania i uświęcania; kierowaniem i organizacją życia we wspólnotach. np. parafiach. Słownictwo kaznodziejskie to specyficzny zasób słów, zwrotów i figur retorycznych używanych w kazaniach, homiliach i mowy religijnej. Słownictwo kaznodziejskie ma styl sakralny i podniosły; jest jednokierunkowe, sakralne i normatywne, nastawione na głoszenie prawdy z pozycji autorytetu moralnego. Jest ono słownictwem jednokierunkowym, autorytatywnym i moralizatorskim. W protestantyzmie, prawosławiu i innych grupach religijnych rezygnuje z pojęć typowo katolickich.

Nie odróżnianie stosowanych słów: tytuł, urząd i godność,  w Kościołach jest największym problemem. Tytuł to określenie pozycji, stopień naukowy lub zawodowy; urząd oznacza pełnioną funkcję i realne stanowisko; godność to prestiżowy zaszczyt lub tytuł honorowy; oznacza miano, rangę lub pozycję w hierarchii. Sakrament święceń (święcenia) to sakrament w Kościołach katolickich, starokatolickich, prawosławnych i anglikańskich. W Kościele rzymskokatolickim ma trzy stopnie: diakonat, prezbiterat (kapłaństwo) oraz episkopat (biskupstwo). Różnią się one zakresem władzy, zadaniami w liturgii oraz miejscem w hierarchii. Diakon posiada pierwszy stopień święceń, lecz nie jest prezbiterem (księdzem). Określenie „ksiądz diakon” jest niepoprawne. Prezbiter (ksiądz) posiada drugi stopień święceń. Biskup jest księdzem, który posiada pełnię sakramentu święceń (trzeci stopień).  „Ksiądz biskup” to tytuł potoczny; „biskup” to nazwa godności i najwyższego stopnia święceń.

WSKAZANIE z adresu mailowego należy korzystać wyłącznie w celach zgodnych z obowiązującymi przepisami prawa

WSKAZANIE z adresu mailowego należy korzystać wyłącznie w celach zgodnych z obowiązującymi przepisami prawa