• Słownictwo powszechne obejmuje wyrazy zrozumiałe dla każdego użytkownika danego języka. Słowa te nie są związane z konkretnym regionem. Słownictwo zwyczajowe to zbiór potocznych, tradycyjnych lub niefachowych określeń używanych w danej grupie, regionie lub dziedzinie. Słownictwo obyczajowe to zbiór wyrazów i pojęć opisujących zwyczaje, tradycje, normy postępowania oraz codzienne relacje panujące w danej grupie społecznej lub kulturze. Codzienna, nieoficjalna odmiana języka. Zarówno neutralne wyrazy dnia codziennego, jak też potocyzmy (kolokwializmy) i regionalizmy oraz skróty, służą do szybkiej i swobodnej wymiany myśli bez sztywnych reguł oficjalnych. Słownictwo to służy nieformalnej, szybkiej i nieskomplikowanej komunikacji w określonej grupie.
• Niewiedza (niedoinformowanie) spowodowana nieinformowaniem prowadzi w języku powszechnym (potocznym) do tego, że każdy człowiek ma jakąś wiedzę, ale nikt nie posiada pełnej wiedzy. Przysłowie „Wiedzą, że gdzieś dzwoni, ale nie wiedzą w którym kościele.” potwierdza, że ktoś wie coś; coś słyszał, ale nie zna dokładnych szczegółów, nie rozumie istoty sprawy albo nie wie, czego dokładnie dotyczy problem. Co przynosi opłakane skutki w przypadku publikacji mających być rzetelnymi informacjami, a będących dezinformacją. Najbardziej dotkliwą dla wyznawców katolicyzmu, gdy w Polsce (wg GUS) około 88% / 89% osób dorosłych deklaruje przynależność do Kościoła rzymskokatolickiego [ więcej ] zaś na terenie (wg GUS) 1026 miast, 302 gmin miejskich, 724 miejsko-wiejskich i 2479 gmin, czyli 4531 jednostek administracyjnych istnieje (wg ISKK) 10.352 parafii Kościoła rzymskokatolickiego [ więcej ] i nadal (najwięcej w miastach) powstają nowe parafie.
WSKAZANIE • z adresu mailowego należy korzystać wyłącznie w celach zgodnych z obowiązującymi przepisami prawa