• Słownictwo wyznaniowe to zestaw pojęć, nazw i terminów, które opisują sferę wiary, obrzędy, organizację oraz doktryny różnych wspólnot religijnych. Obejmuje ono słowa związane z kultem, księgami świętymi, hierarchią oraz miejscami modlitwy. Słownictwo religijne (leksyka sakralna) zbiór wyrazów, zwrotów i pojęć używanych w życiu religijnym. Służy ono do opisywania wiary, bóstw, obrzędów, zasad moralnych oraz relacji człowieka z sferą świętości. Słownictwo związków wyznaniowych to zbiór pojęć opisujących struktury, wierzenia, urzędy i obrzędy różnych wspólnot religijnych. Obejmuje ono zarówno uniwersalne terminy religioznawcze, jak i dotyczące zasad wiary właściwych dla poszczególnych wyznań, jak np. katolicyzm, prawosławie, protestantyzm, judaizm, islam.

Określenie „księża” odnosi się potocznie do duchownych, podczas gdy formalna nazwa zależy od konkretnego wyznania i tradycji religijnej. „Księża” to duchowni sprawujący kult i opiekę duszpasterską. W katolicyzmie prezbiter – wymiennie: kapłan, ksiądz; w prawosławiu prezbiter, potocznie pop; w Kościele anglikańskim prezbiter lub priest (ksiądz) w protestantyzmie nazywa się pastorem (łac. pastor: pasterz). Wszystkich duchownych z racji pełnionych przez nich funkcji można nazwać duszpasterzami. W islamie nie ma bezpośredniego odpowiednika księdza, najbliższą funkcję przywódcy modlitw i lokalnej wspólnoty pełni imam. W judaizmie nie ma odpowiednika księdza w sensie chrześcijańskim. Osoba, która przewodzi modlitwom to rabin. W buddyzmie to mnich (bhikshu) lub lama. W hinduizmie jest to bramin (kapłan pełniący obrzędy w świątyni) lub swami (mistrz, nauczyciel duchowy). Ten przykład obrazuje różnice w słownictwie wyznaniowym.

WSKAZANIE z adresu mailowego należy korzystać wyłącznie w celach zgodnych z obowiązującymi przepisami prawa